Martin KogutAutor Martin Kogut8 października 20255 min. czytania

Czym jest agentowa AI?

Czym jest agentowa AI?

Agenty AI to systemy, które mogą dążyć do złożonych celów przy ograniczonym nadzorze człowieka. Wykorzystują modele uczenia maszynowego do podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów w czasie rzeczywistym. Gdy pracuje kilka agentów, system koordynujący rozdziela i nadzoruje ich zadania.

Tradycyjne rozwiązania zwykle pracują według ściśle zdefiniowanych reguł i wymagają regularnego udziału człowieka. Nowoczesne agenty AI mogą samodzielnie dobierać sposób działania do celu i zmieniających się warunków. Określenie „agentowa” odnosi się właśnie do tej zdolności.

Agentowa AI wykorzystuje generatywną AI i duże modele językowe (LLM). System taki jak ChatGPT może wygenerować treść. Agent może wykorzystać tę treść do wykonania zadania przez zewnętrzne narzędzia. Przykładowo tradycyjny system zasugeruje termin wyjazdu pod Mount Everest, a agent z odpowiednimi uprawnieniami może zarezerwować lot i hotel zgodnie z kalendarzem użytkownika.

Samodzielne działanie

Agenty mogą wykonywać zadania bez ciągłego nadzoru. Mogą pracować nad odległym celem, rozwiązywać problemy w kilku etapach i sprawdzać postępy przez dłuższy czas.

Reagowanie na zmiany

System łączy elastyczność LLM, które potrafią uwzględniać kontekst, ze strukturą i przewidywalnością klasycznego oprogramowania. Dzięki temu agent może dobierać sposób reakcji do sytuacji.

Agent może korzystać z otoczenia. Wyszukuje informacje w internecie, komunikuje się z API, odpytuje bazy danych i na tej podstawie wybiera działanie.

Specjalizacja według zadania

Proste agenty wykonują pojedyncze, powtarzalne zadania. Bardziej zaawansowane systemy wykorzystują dane z otoczenia i pamięć wcześniejszych działań, aby rozwiązywać bardziej złożone problemy.

W układzie hierarchicznym jeden model językowy podejmuje decyzje ogólne i koordynuje wyspecjalizowane agenty. Taki układ pasuje do procesów sekwencyjnych, choć mogą wystąpić opóźnienia. W układzie rozproszonym agenty współpracują bez centralnego koordynatora. Mają większą swobodę, ale wykonanie zadania może trwać dłużej. Wybór zależy od zastosowania.

Doskonalenie sposobu działania

Agenty mogą wykorzystywać doświadczenie i informacje zwrotne do poprawy działania. Z odpowiednimi zasadami i mechanizmami nadzoru można rozwijać je i wdrażać w większych projektach.

Komunikacja w języku naturalnym

Dzięki modelom językowym użytkownicy mogą komunikować się z agentem pisemnie lub głosowo. Zamiast uczyć się interfejsu z wieloma zakładkami i menu, mogą opisać zadanie w rozmowie. Agent wyszuka potrzebne informacje lub wykona działanie w granicach uprawnień. Może to zmniejszyć czas potrzebny na opanowanie nowych narzędzi.

Od polecenia do wykonania

Sposób działania agenta zależy od zadania. Typowy przebieg obejmuje następujące kroki.

1. Zebranie danych
Agent pobiera informacje z czujników, API, baz danych lub rozmowy z użytkownikiem. Pozwala to uwzględnić aktualne dane przy analizie i podejmowaniu decyzji.

2. Analiza i interpretacja
System interpretuje polecenia, rozpoznaje wzorce i ustala kontekst, np. z pomocą przetwarzania języka naturalnego (NLP) lub analizy obrazu. Na tej podstawie określa, jakie kroki pasują do sytuacji.

3. Przygotowanie planu
AI określa konkretne cele na podstawie reguł lub informacji od użytkownika i planuje ich realizację. Może wykorzystywać drzewa decyzyjne, uczenie ze wzmocnieniem lub inne metody planowania.

4. Wybór działania
System porównuje możliwości według takich kryteriów jak czas, dokładność i oczekiwany wynik. Może korzystać z modeli probabilistycznych, funkcji użyteczności lub wnioskowania na podstawie uczenia maszynowego.

5. Wykonanie
Agent wykonuje działanie, komunikując się z systemem zewnętrznym, np. przez API, bazę danych lub sterownik robota, albo przekazując odpowiedź użytkownikowi.

6. Poprawa na podstawie informacji zwrotnych
Po działaniu system może zapisać wynik i wykorzystać go do usprawnienia podobnych decyzji w przyszłości. Do udoskonalania strategii można użyć uczenia ze wzmocnieniem lub uczenia samonadzorowanego.

7. Koordynacja systemów
Orkiestracja AI polega na koordynowaniu wielu agentów i systemów. Platforma uruchamia zadania, sprawdza postępy, przydziela zasoby, zarządza przepływem i przechowywaniem danych oraz obsługuje błędy. Odpowiednia architektura może teoretycznie koordynować setki lub tysiące agentów.

Gdzie wykorzystuje się już agentową AI?

Rozwiązania agentowe można stosować w wielu sytuacjach i integrować ze złożonymi procesami.

Rynki finansowe. Boty analizują na bieżąco ceny akcji i wskaźniki gospodarcze, przygotowują prognozy i automatycznie wykonują transakcje.

Transport. Pojazdy autonomiczne wykorzystują dane z GPS i czujników do nawigacji i reagowania na sytuację na drodze.

Ochrona zdrowia. Agenty mogą monitorować dane pacjentów, dostosowywać zalecenia do wyników badań i wspierać personel przez chatboty.

Cyberbezpieczeństwo. Agenty analizują ruch sieciowy, dzienniki systemowe i zachowania użytkowników, aby rozpoznawać nieprawidłowości wskazujące na podatności, złośliwe oprogramowanie, phishing lub nieuprawniony dostęp.

Logistyka. Agenty usprawniają procesy w łańcuchu dostaw, np. uzupełniają zapasy lub dostosowują harmonogram produkcji.

Na co zwrócić uwagę?

Samodzielne działanie agentów daje nowe możliwości, ale wymaga nadzoru. Błędy, które występują w innych systemach AI, mogą mieć większe skutki, gdy system może samodzielnie wykonać działanie.

Niektóre systemy agentowe wykorzystują uczenie ze wzmocnieniem i funkcje nagrody. Nieprecyzyjne cele mogą skłonić agenta do osiągnięcia dobrego wyniku w sposób, którego projektanci nie przewidzieli.

Przykłady zagrożeń

  • Agenty mediów społecznościowych, które wzmacniają sensacyjne lub mylące treści, bo generują większe zaangażowanie

  • Roboty magazynowe przyspieszające pracę kosztem uszkodzeń produktów

  • Systemy finansowe zwiększające zysk przez ryzykowne lub wątpliwe transakcje, które destabilizują rynek

  • Systemy moderacji ograniczające dozwoloną dyskusję przy próbie usuwania szkodliwych treści

Jeśli system zbyt silnie optymalizuje jedną miarę, samowzmacniające się zachowania mogą doprowadzić do nieoczekiwanych skutków. W systemie z wieloma samodzielnymi elementami rośnie liczba możliwych problemów: opóźnień, wąskich gardeł lub konfliktów o zasoby. Błąd jednego elementu może zakłócić pracę kolejnych.

Co pomaga? Jasno określone, mierzalne cele i informacje zwrotne pozwalają sprawdzać, czy agent działa zgodnie z intencją firmy.

Najczęstsze pytania